Öylesine bir yazı..

İnsan bazen konuşmak ister biriyle,aklına ilk gelen kişi onu en iyi anladığını düşündüğü kişidir.Annen olur,dostun olur,sevgilin olur,uzakta olur,yakın olur farketmez o an.Konuşayım o bana bir şey desin diye beklersin,belki ne dediği bile önemli değildir.Ben anlatayım o dinlesin,sadece bir şey desin,sonra ben iyi olurum nasıl olsa dersin,kimse olmasa o benim yanımda dersin.İşte o anlarda yanımızda olan kişilerin değerini yanımızdayken bilmek gerekir.Ben niye böyle bir giriş yaptım onu da bilmiyorum da,az önce suskunları izledim sanırım etkiledi baya beni.Ben genelde soğukkanlı,duyguları ikinci planda,sakin biriyimdir ama o duygusal damara denk gelince sormayın gitsin.O yüzümü bilen çok az insan vardır çevremde,annemden bile itina ile sakladığım bir yüz o:)Yüz deyince aklıma başka şeylerde geldi ya.İşte ben yazı yazarken hep böle oluyor arkadaş,özellikle bu yazı türüne ne deniyor bilmiyorum ama serbest diyelim biz,Bir yerden başlıyorum yazarken başka şeyler geliyor aklıma onları da yazmak istiyorum ordan oraya,ordan oraya geçip duruyor konu.İyi bir yazı giriş,gelişme,sonuçtan oluşur diye öğretmişlerdi bize ama ben öğrenememişim galiba:)Neysem